Slowakije, Malá Fatra, Lúčanská, juli 2025

Slowakije: Malá Fatra – Lúčanská – juli 2025

Hoogtemeters: 1.844 m stijgen, 2.275 m dalen

Afstand: 42 km, inclusief alle toppen, via de rode wandelroute

Duur: 2 dagen

Overnachting: Chata Javorina (berghut Javorina), Veľká Lúka

Dag 1

We vertrekken vanaf Fačkovské sedlo (bergpas) richting Kľak (berg). Het weer ziet er perfect uit. Onderweg passeren we een kleine grot, waar Sylvia bij elke rotsformatie even stopt om foto's te maken. Ik moet haar af en toe een beetje aansporen, want anders fotografeert ze straks iedere steen, iedere bloem en elke heuvel aan de horizon vanuit alle mogelijke hoeken.

Kľak (berg) stelt niet teleur. Het uitzicht reikt kilometers ver, met de Strážovské vrchy (bergen), de volledige Rajecká dolina (vallei) en Veľká Fatra (gebergte) in de verte. Het pad dat vanaf Kľak (berg) verder noordwaarts loopt wordt weinig bewandeld, waardoor we regelmatig op de kaart moeten kijken om de rode routeaanduidingen terug te vinden.

We dalen steil af via Ostrá skala (rots) naar Vríčanské sedlo (bergpas) en klimmen daarna weer omhoog naar de prachtige bergkam Skalky. Bij Janková (berg) bevinden zich de overblijfselen van een oude rustplaats. We nemen een korte pauze, genieten van het uitzicht, eten een hapje en gaan weer verder.

Ik loop steeds voorop, omdat Sylvia volledig opgaat in het landschap en werkelijk alles fotografeert wat ze ziet. Ook ik geniet van het uitzicht, maar ik probeer het net zo goed met mijn eigen ogen vast te leggen als met mijn camera.

Onder Úplaz (berg) staat een enorme stoel. Vanaf daar klimmen we naar Úplaz (berg) en vervolgens steil door het bos omhoog richting Hnilická Kýčera (berg), waar we op sommige stukken bijna op handen en voeten naar boven moeten. Daarna gaat het voortdurend op en neer door het bos tot aan Sedlo Majblíková (bergpas). Vanaf Kýčera (berg) zien we de zendmast op Martinské hole (berg) al liggen, terwijl we nog maar ongeveer de helft van de route hebben afgelegd.

Bij Sedlo pod Hnilickou Kýčerou (bergpas) bevindt zich een waterbron. Er is recent flink gekapt waardoor de boswegen zwaar beschadigd zijn.

Horná Lúka (weide) biedt prachtige panoramische uitzichten. We wandelen verder naar Veterné (berg), en de rest van de middag blijft het pad stijgen. Veterné doet zijn naam eer aan, het betekent "winderig" en het waait hier dan ook enorm hard. Omdat het al laat in de middag is, lopen we over deze winderige top verder richting Vidlica (berg). Tegen die tijd zijn de zendmast en onze berghut al goed zichtbaar.

Bij de zendmast grijpt Sylvia haar kans: ze wacht op de zonsondergang en maakt minstens driehonderd foto's. Uiteindelijk verdwijnt de zon achter de horizon en komen we aan bij Chata Javorina (berghut Javorina). Heerlijk: een douche, iets te eten en daarna meteen naar bed om onze vermoeide benen rust te geven.

Dag 2

Een prachtige, frisse ochtend. We vertrekken richting Minčol (berg), waarbij we eerst afdalen naar Sedlo Prašivé (bergpas) om vervolgens weer helemaal omhoog te klimmen naar Minčol (berg).

Hier begint Sylvia opnieuw volop foto's te maken en ik fotografeer haar zelfs in allerlei poses naast het topkruis. We hoeven ons niet te haasten; vanaf hier wacht ons alleen nog een lange afdaling naar Nezbudská Lúčka (dorp), waar we de trein naar huis zullen nemen.

We dalen opnieuw af richting Úplaz (berg) (de bergnamen worden hier herhaald, erg creatief waren ze niet met het bedenken van namen!) en volgen de bergkam terwijl we genieten van schitterende uitzichten over Žilina (stad), de omliggende heuvels, Vršatec (gebergte) en zelfs Kľak (berg), waar we de vorige dag onze wandeling begonnen.

Op sommige plaatsen wordt het pad geblokkeerd door omgevallen boomstammen, waardoor de tocht tot aan Sedlo Javorina (bergpas) verandert in een soort hindernisbaan. Vanaf daar volgt alleen nog een lang, eindeloos lijkend fietspad dat afdaalt naar de Váh (rivier). We koelen onze vermoeide voeten in het water en wachten op de trein die ons weer naar huis brengt.