Dag 3 - Groene Donderdag

En toen was het dag 3, blaren opgelopen aan mijn kleine tenen de vorige dag, we gaan zien hoe dat deze dag verder gaat ontwikkelen.

De zeven heuvelen, daar heb ik persoonlijk niet zoveel last van. Ik vind het wel lekker even een andere soort van beweging waarbij meer kracht nodig is om naar boven te komen.

Benen worden strammer en knieën willen ook niet alles meer. Volhouden is de kreet! Als ik dan andere mensen zie lopen die veel minder makkelijk lopen dan ik, denk ik steeds zie zei kunnen het ook. Dus jij moet het ook kunnen. Als je eenmaal in je Kadans zit gaat het wel, maar ojee als je stopt en weer op gang moet komen.

Onderweg werd ik nog aangesproken over de mooi en handige rugzak die ik had, leuk om te horen 😊

Controle tijdens zo’n Nijmeegse vierdaagse is ook een dingetje, die moet je niet missen anders krijg je controle kaart voor de volgende dag niet of de laatste dag je kruisje niet. Er staan dan vlaggen langs de kant en vrijwilligers van de vierdaagse lopen dan achteruit met de lopers mee, ondertussen geven ze een knip in je kaart van het nummer dat dan van toepassing is.

Mooie omgeving gelopen op dag 3.

Aan het einde van die derde dag dacht ik echt: ik heb het niet meer. Wat was dit zwaar! Vijftig kilometer is voor mij toch wel echt een beetje te veel van het goede.

Alsof het nog niet zwaar genoeg was, waren mijn kleine tenen ook nog eens helemaal stukgelopen. Hoe moest ik dit de volgende dag, de allerlaatste dag, nog gaan doen? Geen idee… We gingen het zien. 

Thuis hebben we alle spieren en blaren op mijn tenen maar weer goed verzorgd en behandeld. Alles om de voeten dn spieren een beetje klaar te stomen voor de laatste dag.

En nu maar hopen dat we die laatste dag ook gaan halen… Het zou in ieder geval weer een zware worden. Maar ja, zover waren we nu gekomen. 💪🥾