Dag 2 - Roze Woensdag

We begonnen opnieuw vroeg, om vier uur ’s ochtends. Deze keer gingen we zelfs iets eerder van start. De eerste kilometers verliepen redelijk goed. Maar je merkt al snel dat die 50 kilometer toch een stuk zwaarder zijn dan de 40 kilometer van vorig jaar. En dan vraag je je toch af: wie had dat ook alweer verzonnen?

Onderweg kregen we te maken met wisselend weer. Op een gegeven moment begon het behoorlijk te regenen. Het was een kwestie van regenjasje aan, regenjasje uit. Gelukkig hadden we fijne, dunne RAB regenjasjes bij ons die het prima deden. Ook mijn rugzak kon ik goed beschermen met een raincover, zodat mijn spullen gelukkig droog bleven.

Mijn trailschoentjes hadden het wat zwaarder te verduren. Door de regen werden ze toch nat, en dat is niet altijd de beste combinatie tijdens zo’n lange wandeling. Uiteindelijk heb ik daardoor blaren op mijn kleine tenen opgelopen. Achteraf denk je dan toch: had ik mijn waterdichte schoenen maar aangedaan.

Gelukkig was daar Wijchen. Dat is op Roze Woensdag echt één groot feest. Van het begin van het centrum tot het einde is het één en al gezelligheid. Dat moet je echt een keer meegemaakt hebben. Overal staan mensen te klappen, klinkt muziek en word je aangemoedigd. Dat geeft zoveel energie en helpt mij echt om zo’n dag door te komen.

Uiteindelijk zijn we weliswaar twintig minuten later gefinisht, maar we zijn allebei best wel vermoeid. Daarom  gaan we nu heerlijk in een warm bubbelbad om de spiertjes wat te laten herstellen.

Al met al was het een vermoeiende dag. Hopelijk gaan we morgen weer fris van start. Voor nu eerst goed herstellen… wordt vervolgd.